Ο καλός ο καπετάνιος όταν το πλοίο πλησιάζει στο λιμάνι στέλνει τον ναύκληρο (που ξέρει από θέματα ασφάλειας) να διαπιστώσει ότι ο ντόκος είναι ασφαλής για να δέσει τον κάβο. Έτσι αποφεύγονται τυχόν ατυχήματα. Στην πολιτική όταν ο ντόκος είναι ανασφαλής και ο καπετάνιος δεν παίρνει τα μέτρα του, τότε το καράβι (που λέγεται κυβέρνηση) κινδυνεύει να πάει για φούντο…
Στα καθ´ημάς, ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του πρωθυπουργού ονόματι Θάνος Ντόκος (ουδεμία σχέση με τον λιμανίσιο ντόκο) έπεσε θύμα δυο Ρώσων φαρσέρ, νομίζοντας ότι μιλάει με τον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του Ουκρανού προέδρου. Και λαλίστατος ζήτησε να μην ξαναστείλουν οι Ουκρανοί drones – βόμβες στα ελληνικά νησιά διότι «επηρεάζουν δυσμενώς τον τουρισμό» και πρόσθεσε αφελώς ότι «θα γίνουν πρόωρες εκλογές και η κυβέρνηση θα έχει πρόβλημα»!
Κατ´αρχήν πως γνωρίζει, και το κοινοποιεί σε αλλοδαπό αξιωματούχο, ότι θα έχουμε πρόωρες κάλπες, όταν ο προϊστάμενος του έχει δηλώσει ότι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας; Έχει εσωτερική ενημέρωση από τον πρωθυπουργό;
Ο υποτιθέμενος συνομιλητής του είπε ότι μπορούν να σταλούν και άλλα drones «διότι ο υπουργός Άμυνας της ουκρανικής κυβέρνησης είναι σε διάσταση με τον Ζελένσκι και μπορεί να κάνει του κεφαλιού του»! Και τον πίστεψε. Τον ανύπαρκτο σύμβουλο. Δεν γνωρίζει ο υπαρκτός κ. Σύμβουλος αυτό που ξέρει και ο απλός Έλληνας πολίτης; Ότι σε καμμία χώρα του κόσμου ένας αξιωματούχος – και μάλιστα σε υψηλή κυβερνητική θέση – δεν αποκαλύπτει απόρρητα ζητήματα (όπως είναι ενδοκυβερνητικά προβλήματα) σε αλλοδαπό και μάλιστα ειδικό σε θέματα ασφαλείας; Κι μάλιστα σε αξιωματούχο κυβέρνησης που υποστηρίζει τη δική του; Διότι έτσι δημιουργεί ανασφάλεια και κρίση εμπιστοσύνης στην αντίπερα όχθη. Αυτό δεν ήταν ηχηρό καμπανάκι στον ταλαντούχο κ. Σύμβουλο ότι κάτι ύποπτο υπάρχει στην συνομιλία;
Και είναι επαρκής δικαιολογία αυτό που είπε σε τηλεοπτικό σταθμό; Ότι δηλαδή έβλεπε και αναγνώριζε τον συνομιλητή ως τον κ. Ρουστέμ Ουσμέρωφ, σύμβουλο του Ζελένσκι. Ο ευφυής κ. Σύμβουλος δεν γνωρίζει τι μπορεί να κάνει η τεχνητή νοημοσύνη; Είναι terra ingognita γι αυτόν;
Και το τι κάνει και τι λέει ο κ. Σύμβουλος είναι δική του ευθύνη. Όμως ποιά είναι η ευθύνη του προϊσταμένου του, όταν δεν τον απολύει αστραπιαία, αλλά τον καλύπτει κι όλες, όπως έχει κάνει και σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις; Πιστεύει ότι έτσι μπορεί να διατηρεί αλώβητο το λεγόμενο επιτελικό κράτος; Ίσως να τον φρονιματίσουν οι στίχοι του μεγάλου ποιητή Γιάννη Σκαρίμπα…
«Σπασμένο καράβι να ´μαι πέρα βαθιά. Έτσι να ´μαι με δίχως κατάρτια, με δίχως πανιά έτσι να ´μαι…»
