Έχουν τελικά μεγάλη πλάκα εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ.
Με το ζόρι βγαίνουν τα φρύδια πάνω από το νερό μετά το πολιτικό ναυάγιο που έπαθαν, αλλά αντί να ψάχνουν σωσίβια, κοιτάζουν στην απέναντι ακτή και φωνάζουν στον Αλέξη Τσίπρα.
Τους φταίει τι είπε στη Θεσσαλονίκη. Τους φταίει τι δεν είπε. Τους φταίει τι άλλαξε. Τους φταίει τι άφησε πίσω του.
Μόνο ένα πράγμα δεν φαίνεται να τους φταίει: ο ίδιος τους ο εαυτός.
Γιατί, παιδιά, συγγνώμη κιόλας, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να κοιταχτείτε και στον καθρέφτη.
Πρώτα σώστε το δικό σας σπίτι
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρίσκεται σήμερα εκεί που βρίσκεται επειδή ο Τσίπρας μίλησε στη Θεσσαλονίκη.
Έφτασε εκεί επειδή δεν κατάφερε να κρατήσει την κοινωνική και εκλογική δυναμική που κάποτε τον έφερε στην κυβέρνηση. Επειδή διασπάστηκε, μίκρυνε και αναλώθηκε σε εσωτερικούς πολέμους, αποχωρήσεις και ξεκαθαρίσματα λογαριασμών.
Κι ενώ λοιπόν το σπίτι δεν έχει πια ταβάνι, έχουν φύγει τα παράθυρα και τρίζουν οι τελευταίοι τοίχοι, κάποιοι κάθονται στο σαλόνι και συζητούν πόσο κακός είναι ο πρώην ιδιοκτήτης!
Ε, έχει και ένα όριο η πολιτική αυτοκαταστροφή.
Πολύ περισσότερο όταν ο Τσίπρας επιχειρεί πλέον τη δική του πολιτική διαδρομή και διεκδικεί ρόλο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία ενόψει μιας εκλογικής αναμέτρησης στην οποία η αυτοδυναμία κάθε άλλο παρά δεδομένη πρέπει να θεωρείται.
Κάθε επίθεση εναντίον του από τον ΣΥΡΙΖΑ το μόνο που καταφέρνει είναι να υπενθυμίζει στους πολίτες πόσο βαθιά παραμένει η πληγή της διάσπασης της αντιπολίτευσης.
Και ποιος χαμογελάει βλέποντάς τους;
Προφανώς η κυβερνώσα παράταξη.
Θυμηθείτε λίγο τον Κατσιφάρα
Γι’ αυτό, σύντροφοι, λιγότερη χολή και περισσότερη αυτοκριτική.
Ασχοληθείτε με τα του οίκου σας. Μαζέψτε πρώτα τα κεραμίδια, βάλτε κανένα παράθυρο, στηρίξτε τους τοίχους και μετά βλέπετε τι κάνει ο γείτονας.
Και κυρίως μην ξεχνάτε κάτι πολύ απλό: αυτός ο άνθρωπος που σήμερα κάποιοι αντιμετωπίζουν περίπου ως πολιτικό αντίπαλο ήταν εκείνος που έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ κόμμα εξουσίας και έβαλε πολλούς από αυτούς στα υπουργικά, κοινοβουλευτικά και τηλεοπτικά σαλόνια.
Μου έρχεται λοιπόν στο μυαλό ο αείμνηστος Γιώργος Κατσιφάρας και η περίφημη φράση του για τον Ανδρέα Παπανδρέου:
«Αν δεν ήταν ο Ανδρέας, δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας».
Αν ζούσε σήμερα ο Κατσιφάρας, ίσως να χρειαζόταν απλώς να αλλάξει ένα όνομα.
Και μερικοί στον ΣΥΡΙΖΑ θα καταλάβαιναν αμέσως σε ποιους αναφέρεται.
