BLOGS

Η πρώτη μου σκέψη τα ψώνια που είχα κάνει. Ίσως να της χρειαζόταν κάτι από αυτά που θεωρούσα πριν από δύο ώρες «αναγκαία» αλλά όχι δεν είχαν καμία αξία. Οι σκέψεις διαδεχόταν η μία την άλλη δεν είχα πολύ χρόνο θα κατέβαινα στην επόμενη στάση και αυτή η γυναίκα πονούσε. Δεν ήθελα να την αφήσω, ήθελα να την αγκαλιάσω και να της πω ότι είμαι δίπλα της, κοντά της, έστω με δύο μπουκάλια γάλα. Ο συρμός άνοιξε, κατέβηκα παγωμένη και εκείνη συνέχιζε να κλαίει...
Αφότου επέστρεψα στην Ελλάδα μετά από 27 χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, σκέφτομαι τις αλλαγές που έχω παρατηρήσει και αναλογίζομαι «πώς ήταν» το 1988 όταν ακόμα ζούσα εδώ. Στη διάρκεια των δύο χρόνων της παραμονής μου εδώ, από το 1986 ώς το 1988, κρατούσα κάτι σαν ημερολόγιο.
Όσον αφορά τα μισθολογικά των δημοσίων υπαλλήλων, όλοι καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι δυνατό να αποκατασταθούν σήμερα οι μεγάλες αδικίες των μισθολογικών περικοπών των μνημονίων. Όταν η οικονομία σταθεί πάλι στα πόδια της, θέλω να πιστεύω ήδη από του χρόνου, θα ξεκινήσουμε την αναγκαία σταδιακή αποκατάσταση, μέσα από ένα πραγματικά δίκαιο και ενιαίο μισθολόγιο. Η διαδικασία των συλλογικών διαπραγματεύσεων στο δημόσιο, θεσμός που κακοποίησαν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην κατεύθυνση αυτή.
Ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, είχα εκλεγεί με Κεντροδεξιό Κόμμα. Ο νέος Πρωθυπουργός της Ελλάδας, αντιπροσωπεύει την Αριστερά. Μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι -λόγω αντανακλαστικών- θα διαφωνούσα μαζί του, ενώ εγώ πιστεύω ότι αντιπροσωπεύει την νέα εκείνη ηγεσία που χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα. Εκείνο που χρειάζεται τώρα, είναι χρόνος.Προτού προλάβει να ορκιστεί ο νέος Πρωθυπουργός υπέστη άνευ προηγούμενου επιθέσεις απο ηγέτες ανά την Ευρώπη. Τα ΜΜΕ αμέσως ξεκίνησαν να τυπώνουν πρωτοσέλιδα με ξεπερασμένους τίτλους που περιέγραφαν το σενάριο του παρελθόντος της Ελλάδας, σα να ήταν - κατ' ανάγκη - το σενάριο του μέλλοντός μας.
Τον περασμένο μήνα στο Νταβός, ανακοινώσαμε το «What's working», μια παγκόσμια δημοσιογραφική πρωτοβουλία της HuffPost να διπλασιάσει την κάλυψη της για αυτά που λειτουργούν. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να διηγούμαστε τις ιστορίες ανθρώπων και κοινοτήτων που έκαναν εκπληκτικά πράγματα, ξεπερνώντας μεγάλες αντιξοότητες, και να καταλήξουμε σε λύσεις για τις πραγματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Με το να επικεντρωθούμε σε αυτές τις ιστορίες ελπίζουμε ότι μπορούμε να προβάλλουμε αυτές τις λύσεις, και να δημιουργήσουμε μια θετική απήχηση που μπορεί να επεκτείνει το εύρος και να διευρύνει την εφαρμογή τους.
Σε μια Ε.Ε. κρατών, οι χώρες χωρίζονται σε net givers και net takers με ό,τι συνέπεια αυτό μπορεί να έχει στις μεταξύ τους σχέσεις και τις προσπάθειες αλληλεγγύης που απαιτούνται ώστε να υπάρξει μια μακροπρόθεσμη συνθήκη ισορροπίας. Σε μια τέτοια ιδεατή κατάσταση, καμία χώρα δε θα έπαιζε το ρόλο του απόλυτου δότη ή λήπτη. Είναι όμως αδύνατο να δημιουργήσεις μια κατάσταση ισορροπίας μεταξύ των χωρών.
Όταν ξεκινάς απο το μηδέν, το internet αποτελεί το γρηγορότερο και χαμηλότερο από άποψη κόστους, μέσο εισαγωγής για μία «ηλεκτρονική» επιχείρηση. Ένα website, μπορεί σήμερα να δημιουργηθεί με πολύ χαμηλό κόστος.  Για να κερδίσει όμως κάποιος χρήματα μέσω internet θα πρέπει να έχει κάτι να προσφέρει.
Σήμερα που η πάλη ανάμεσα σε δυνατό και αδύνατο είναι πιο επίκαιρη από ποτέ, τίποτα δεν δείχνει ότι ο αδύνατος θα μπορέσει να επιβληθεί τελικά στον δυνατό. Εκτός βέβαια αν, όπως στη ζωή, το αδύνατο μέρος (χώρα, παράταξη, κίνημα) καταφέρει να βρει ένα τρόπο (ποιον;;) να αξιοποιήσει τις όποιες αδυναμίες του, εκείνες που μπορούν να υποχρεώσουν τον δυνατό να τις λάβει σοβαρά υπόψη του ως άκρως σημαντικές για τη δική του συνέχιση της υπεροχής του και της θέσης του ανάμεσα στους δυνατούς.
Πολλές χώρες διαμαρτύρονται για τον τρόπο που χειρίζεται το Βερολίνο την οικονομική πολιτική της Ένωσης που πλέον άνετα θα μπορούσε να ονομαστεί χρηματοοικονομική εταιρεία και να απολέσει τον ιδεολογικό της χαρακτήρα.
Όπως φαίνεται και από το όνομα, το μαγαζί είναι πιο φημισμένο για τα γλυκά του. Η Λίνα εισάγει αμυγδαλωτά, λουκούμια και παστέλια από τον Λίβανο, που διαφέρουν από τα ελληνικά καθώς είναι λιγότερο περίπλοκα. Ένα από τα παστέλια που υπάρχουν στο μαγαζί έχει φιστίκια και ροδοπέταλα, τα αμυγδαλωτά μπορεί να περιέχουν φιστίκια, αμύγδαλα ή βερίκοκα και τα λουκούμια φαίνονται γενναιόδωρα γεμισμένα με φιστίκια ή αμύγδαλα. Επιπλέον, έχει καραμελωμένα φιστίκια, που μοιάζουν με τις πραλίνες της Νέας Ορλεάνης που προσφέρονται στους καλεσμένους σε γάμους και βαπτίσεις ή κάτι που μοιάζει με τον Ελληνικό κουραμπιέ (maamoul) και είναι γεμισμένο με ξηρούς καρπούς και έχει πιο στέρεα ζύμη.