Υπάρχουν τηλεοπτικές σειρές που σημειώνουν επιτυχία και υπάρχουν σειρές που γίνονται κομμάτι της καθημερινότητας μιας ολόκληρης χώρας. Η «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου ανήκει αναμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία.
Τον Σεπτέμβριο του 1991, Δευτέρα 16, ο ΑΝΤ1 έβαζε στο πρόγραμμά του μια καθημερινή σειρά που έμελλε να γράψει ιστορία. Στο κέντρο της βρισκόταν ο πανίσχυρος επιχειρηματίας Γιάγκος Δράκος, με τον Χρήστο Πολίτη να δημιουργεί έναν από τους αναγνωρίσιμους χαρακτήρες που πέρασαν ποτέ από την ελληνική τηλεόραση.
Η «Λάμψη» άντεξε 14 χρόνια και 3.457 επεισόδια, έως τις 29 Ιουλίου 2005. Στη διάρκειά της πέρασαν από τη σειρά περίπου 1.500 ηθοποιοί και αναπτύχθηκαν δεκάδες ιστορίες. (RetroDB)
Το περίφημο lead–in – και το δώρο πριν από τις ειδήσεις
Έχω όμως και έναν πολύ προσωπικό λόγο να θυμάμαι τη «Λάμψη».
Ήταν η εκπομπή που για μεγάλο διάστημα βρισκόταν πριν από τις ειδήσεις του ΑΝΤ1 που παρουσίαζα. Και όσοι γνωρίζουν τηλεόραση ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει η λέξη lead–in: το ποσοστό τηλεθέασης που παραλαμβάνει μια εκπομπή από εκείνη που προηγείται.
Ε, λοιπόν, εγώ παραλάμβανα από τον Νίκο Φώσκολο ένα εξαιρετικά ισχυρό lead-in.
Η «Λάμψη» κρατούσε καθηλωμένο το κοινό και, όταν τελείωνε, ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτού του κοινού παρέμενε στον ΑΝΤ1 για να παρακολουθήσει τις ειδήσεις. Για έναν παρουσιαστή κεντρικού δελτίου αυτό ήταν ένα πολύτιμο τηλεοπτικό «δώρο».
Αργότερα η σχέση μου με τον Φώσκολο έγινε σχεδόν… ασφυκτική, με την καλύτερη έννοια. Γιατί ο ΑΝΤ1 απέκτησε και δεύτερο καθημερινό σίριαλ του, το «Καλημέρα Ζωή», που ξεκίνησε το 1993 και εξελίχθηκε επίσης σε τηλεοπτικό μαραθώνιο χιλιάδων επεισοδίων. (ANT1 TV)
Έτσι υπήρξαν περίοδοι που αισθανόμουν πραγματικά σάντουιτς ανάμεσα στον Φώσκολο και στον… Φώσκολο: από τη μία οι τεράστιες τηλεθεάσεις των καθημερινών σειρών του και στη μέση οι ειδήσεις που παρουσίαζα.
Δεν ήταν και άσχημο σάντουιτς!
Ο Γιάγκος και η Βίρνα
Ο Χρήστος Πολίτης ήταν ήδη ένας καταξιωμένος ηθοποιός όταν έγινε ο Γιάγκος Δράκος. Ο πανίσχυρος, σκληρός και συχνά αδίστακτος επιχειρηματίας έγινε τόσο ταυτισμένος μαζί του ώστε ακόμη και δεκαετίες αργότερα το κοινό εξακολουθεί να τον αναγνωρίζει από εκείνον τον ρόλο. Ο ίδιος ο Πολίτης έχει υποστηρίξει ότι η σειρά στηρίχθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό στον Γιάγκο και ότι η παρουσία του ήταν καθοριστική για τη μακροβιότητά της. (Athensmagazine)
Δίπλα του, η Κάτια Δανδουλάκη ως Βίρνα Δράκου έφτιαξε μαζί του ένα από τα εμβληματικότερα τηλεοπτικά ζευγάρια της εποχής. Ήταν ήδη μεγάλη πρωταγωνίστρια του θεάτρου και της τηλεόρασης και έδωσε στη Βίρνα κομψότητα, δύναμη αλλά και την απαραίτητη δραματικότητα απέναντι στον εκρηκτικό Γιάγκο.
Μια σειρά που δημιούργησε τηλεοπτικά πρόσωπα
Γύρω από τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές πέρασε ένα τεράστιο καστ. Ο Κώστας Σπυρόπουλος έγινε ο Αλέξης Δράκος, η Ελένη Κούρκουλα συνδέθηκε με τη Σελήνη, η Λουκία Παπαδάκη με τη Σάντρα, ο Ανδρέας Ανδρεόπουλος με τον Τίμο Δράκο, ο Γιώργος Βασιλείου με τον Βασίλη Λιώση, ενώ αργότερα εμφανίστηκαν, μεταξύ πολλών άλλων, η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, ο Ζαχαρίας Ρόχας, η Νένα Χρονοπούλου και πολλοί ακόμη.
Για αρκετούς νεότερους ηθοποιούς η «Λάμψη» υπήρξε ουσιαστικά ένα τεράστιο καθημερινό σχολείο τηλεόρασης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο Χρήστος Πολίτης έχει επισημάνει πως πολλοί ηθοποιοί έγιναν ευρύτερα γνωστοί μέσα από τη σειρά. (Athensmagazine)
Και μετά ήρθε το «Καλημέρα Ζωή»
Σαν να μην του αρκούσε μία καθημερινή υπερπαραγωγή, ο Φώσκολος δημιούργησε το 1993 και το «Καλημέρα Ζωή».
Κεντρικές φυσιογνωμίες ήταν ο Γιώργος Βασιλείου, ως αστυνόμος Στάθης Θεοχάρης, ο Φαίδων Γεωργίτσης ως Λεωνίδας Άρχος, η Μυρτώ Πισπινή ως Μαριάννα Θεοχάρη και η Χριστίνα Θεοδωροπούλου ως Αντιγόνη Άρχου. Η σειρά παρέμεινε στον ΑΝΤ1 μέχρι το 2006, ολοκληρώνοντας 13 σεζόν και περισσότερα από 3.000 επεισόδια. (RetroDB)
Δύο καθημερινές σειρές, περισσότερα από 6.500 επεισόδια συνολικά. Αριθμός που από μόνος του περιγράφει το τηλεοπτικό φαινόμενο Φώσκολος.
Πριν από την τηλεόραση είχε κατακτήσει τον κινηματογράφο
Βεβαίως, ο Νίκος Φώσκολος δεν γεννήθηκε τηλεοπτικά με τη «Λάμψη». Είχε ήδη πίσω του μια τεράστια διαδρομή.
Έγραψε περισσότερες από 70 κινηματογραφικές ταινίες και συνεργάστηκε στενά με τη Φίνος Φιλμ. Το σενάριό του για το «Χώμα βάφτηκε κόκκινο», σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη, έφτασε μέχρι την υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. (ANT1 TV)
Έγραψε ή/και σκηνοθέτησε ταινίες που σημάδεψαν τον εμπορικό ελληνικό κινηματογράφο: «Κοινωνία ώρα μηδέν», «Πυρετός στην άσφαλτο», «Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω», «Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα», «Ορατότης μηδέν», «Εν ονόματι του νόμου».
Και βέβαια ο «Υπολοχαγός Νατάσσα», με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, υπήρξε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του ελληνικού κινηματογράφου της εποχής της και κράτησε το σχετικό ρεκόρ για δεκαετίες. (Ελληνικός κινηματογράφος)
Στην τηλεόραση είχε ήδη γράψει ιστορία πολύ πριν από τον ΑΝΤ1 με τον «Άγνωστο Πόλεμο», ένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά φαινόμενα της εποχής της ασπρόμαυρης ελληνικής τηλεόρασης. (ANT1 TV)
Ο Μίνως Κυριακού πίσω από τη μεγάλη επιλογή
Όλα αυτά, όμως, στην ιδιωτική τηλεόραση δεν θα είχαν συμβεί χωρίς έναν άνθρωπο που ήξερε να παίρνει αποφάσεις και, κυρίως, να επενδύει σε πρόσωπα: τον Μίνωα Κυριακού.
Υπάρχει μάλιστα μια χαρακτηριστική ιστορία από τα πρώτα χρόνια του ΑΝΤ1. Ο Νίκος Μαστοράκης έχει διηγηθεί ότι βρήκε τον Φώσκολο στον σταθμό να διαβάζει σενάρια που υποβάλλονταν για σειρές. Πήγε τότε στον Μίνωα Κυριακού και του είπε, επί της ουσίας, ότι ήταν κρίμα να χρησιμοποιείται ο Φώσκολος για να διαβάζει τα σενάρια των άλλων: έπρεπε να πάει σπίτι του και να γράψει ο ίδιος μια σαπουνόπερα.
Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε.
Λεγόταν «Λάμψη».
Και για μένα η ιστορία αυτή έχει ακόμη μία ιδιαίτερη σημασία. Ο Μίνως Κυριακού ήταν ο άνθρωπος που πίστεψε στην ιδιωτική τηλεόραση, πίστεψε στον Νίκο Φώσκολο και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να στηθεί ένα πρόγραμμα που μπορούσε να κρατά καθημερινά εκατομμύρια τηλεθεατές στον ΑΝΤ1.
Κι εγώ, παρουσιάζοντας τότε τις ειδήσεις, είχα την τύχη να βρίσκομαι μέσα σε εκείνη τη μεγάλη τηλεοπτική εποχή.
Και να παραλαμβάνω πολλές φορές από τον Φώσκολο ένα τηλεοπτικό κοινό ήδη… ζεστό.
Ευχαριστώ, Νίκο. Και, πάνω απ’ όλα, ευχαριστώ Μίνωα.
