Με την αθώωση ενός πατέρα ολοκληρώθηκε στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πατρών μια υπόθεση που ξεκίνησε έπειτα από μήνυση της πρώην συζύγου του. Ο κατηγορούμενος βρέθηκε αντιμέτωπος με την κατηγορία της ενδοοικογενειακής προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας της ανήλικης κόρης του, επειδή αποκοιμήθηκε δίπλα στο 9χρονο παιδί του.
Το περιστατικό που οδήγησε στη δικαστική διαμάχη σημειώθηκε το βράδυ της 18ης Μαΐου. Σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο, πατέρας και κόρη παρακολουθούσαν μαζί μια παιδική ταινία στο σπίτι, όταν ο ίδιος αποκοιμήθηκε στο ίδιο κρεβάτι με το παιδί.
Την επόμενη ημέρα, η ανήλικη ανέφερε στη μητέρα της ότι είχε κοιμηθεί δίπλα στον πατέρα της. Η μητέρα θεώρησε πως το γεγονός θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και προχώρησε στην υποβολή μήνυσης.
Κατά την ακροαματική διαδικασία, η υπεράσπιση υποστήριξε ότι στη δικογραφία δεν υπήρχε καμία αναφορά σε κακοποίηση, ανάρμοστη συμπεριφορά, άσεμνες χειρονομίες ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να συνδέεται με προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας της ανήλικης. Όπως επισημάνθηκε, το μοναδικό περιστατικό που περιγραφόταν ήταν ο κοινός ύπνος πατέρα και κόρης για ένα βράδυ.
Παρά τα παραπάνω, η υπόθεση έλαβε ποινικές διαστάσεις και οδηγήθηκε στο ακροατήριο, με τον πατέρα να καλείται να λογοδοτήσει για την κατηγορία της ενδοοικογενειακής προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας.
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πατρών εξέτασε τις καταθέσεις των μαρτύρων και το σύνολο των στοιχείων της δικογραφίας και κατέληξε ότι δεν προέκυπτε οποιαδήποτε παράνομη ή ανήθικη συμπεριφορά από την πλευρά του κατηγορουμένου. Ως εκ τούτου, αποφάσισε την αθώωσή του, κρίνοντας ότι ο κοινός ύπνος ενός γονέα με το παιδί του, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, δεν συνιστούσε αξιόποινη πράξη ούτε στοιχειοθετούσε την κατηγορία που του είχε αποδοθεί.
Η απόφαση έβαλε τέλος σε μια δικαστική διαδικασία που διήρκεσε μεγάλο χρονικό διάστημα και, σύμφωνα με το περιβάλλον του κατηγορουμένου, είχε επιβαρύνει σημαντικά τόσο τον ίδιο όσο και την οικογένειά του.
Σχολιάζοντας την έκβαση της υπόθεσης, ο συνήγορος υπεράσπισης Άκης Βαβαρούτας τόνισε ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στις υποθέσεις που αφορούν ανήλικα παιδιά, αλλά και ψυχραιμία στην αξιολόγηση πραγματικών περιστατικών. Παράλληλα, υπογράμμισε πως η προστασία των παιδιών αποτελεί αυτονόητη προτεραιότητα, χωρίς όμως να οδηγεί σε υπερβολικές ερμηνείες καθημερινών οικογενειακών συμπεριφορών.
Ο ίδιος εξέφρασε ακόμη τον προβληματισμό του για το ενδεχόμενο ποινικοποίησης πράξεων που εντάσσονται στο πλαίσιο της οικογενειακής σχέσης, ενώ στάθηκε και στο ζήτημα της εργαλειοποίησης των παιδιών σε περιπτώσεις αντιπαραθέσεων μεταξύ χωρισμένων γονέων.
Η υπόθεση έκλεισε με την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου, αφήνοντας ωστόσο ανοιχτή τη συζήτηση γύρω από τα όρια μεταξύ της αναγκαίας προστασίας των ανηλίκων και της ερμηνείας οικογενειακών συμπεριφορών που καταλήγουν να αποτελούν αντικείμενο ποινικής διερεύνησης.
