Η αντίστροφη μέτρηση για τις ευρωεκλογές έχει αρχίσει. Το ίδιο και η προσπάθεια αντιστροφής του κλίματος

Ευρωπαϊκή ιδέα και νευρικότητα
|
Open Image Modal
Anadolu Agency via Getty Images

Έναν χρόνο πριν τις ευρωεκλογές εντείνονται οι φόβοι στην έδρα των ευρωπαϊκών θεσμών ότι οι πολίτες μπορεί να τιμωρήσουν τη στασιμότητα στο μεταρρυθμιστικό πεδίο. Η προσπάθεια αντιστροφής του κλίματος έχει ξεκινήσει.

Ένα χρόνο πριν τις ευρωεκλογές επικρατεί ένα παράδοξο μείγμα κρίσης και ενθαρρυντικής ρητορικής. Όρκοι πίστης στην ευρωπαϊκή ιδέα διατυπώνονται παράλληλα με ενδείξεις διάβρωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Τα κόμματα παρακολουθούν με νευρικότητα τις εξελίξεις, έχοντας ξεκινήσει πλέον την αναζήτηση θεμάτων αλλά και υποψηφίων που θα μπορούσαν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος.

«Ο Μάιος του 2019 θα είναι μια καθοριστική στιγμή για την ΕΕ», εκτιμά ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Αντόνιο Ταγιάνι. Βαρυσήμαντες δηλώσεις που δεν σπανίζουν στις Βρυξέλλες.

Ήδη το 2014 ο τότε νεοεκλεγείς πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ έκανε λόγο για «Κομισιόν της τελευταίας ευκαιρίας».

Μόλις είχαν εισέλθει στην Ευρωβουλή δεκάδες εξτρεμιστές και λαϊκιστές που εν τέλει δεν επιδιώκουν τίποτε άλλο παρά την κατάργηση… των θέσεων εργασίας τους. Και ο Γιούνκερ πρόσθεσε ακόμη τότε: «Είτε θα καταφέρουμε να φέρουμε τους ευρωπαίους πολίτες πιο κοντά στην Ευρώπη είτε θα οδηγηθούμε σε αποτυχία».

Γεγονός είναι πάντως ότι καταγράφεται μία τάση συμπάθειας έναντι της ΕΕ. Το ευρωβαρόμετρο κατέγραψε ότι τα δύο τρίτα των Ευρωπαίων θεωρούν θετικό το γεγονός ότι η χώρα τους ανήκει στην ΕΕ. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ποσοστό από το 1983. Μετά το δημοψήφισμα για το Brexit το 2016 φάνηκε να αντιστρέφεται κάπως το αρνητικό για την Ευρώπη κλίμα, με τη λογική ότι η ΕΕ μπορεί να μην είναι ιδανική, ωστόσο είναι ό,τι καλύτερο διαθέτουμε αυτήν την ώρα.

Ορμητικός Μακρόν, διστακτική Μέρκελ

Σε κάθε περίπτωση αρκετοί πολίτες αισθάνονται ότι έχουν αφεθεί στο περιθώριο.

Ένα αίσθημα που αντιμετωπίζει με κατανόηση ο σοσιαλδημοκράτης ευρωβουλευτής Ούντο Μπούλμαν, ο οποίος κάθεται από το 1999 στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου, μιλώντας με ενθουσιασμό για την εργασία του εκεί και τις διαρκείς προσπάθειες εξεύρεσης συμβιβασμών ανάμεσα στα κράτη-μέλη. Ο ίδιος παραδέχεται πάντως η ΕΕ επιδεικνύει παράλληλα ακαμψία, αδυναμία να διαχειριστεί τα ζητήματα, αλλά και έλλειψη θάρρους.

Ένα πεδίο όπου καθίστανται εμφανή τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι οι διαρκείς συζητήσεις περί μεταρρυθμίσεων, τις οποίες προσπαθεί να προωθήσει με θέρμη ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, με τη γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ να λειτουργεί επιβραδυντικά. Θα καταφέρει η ΕΕ να επεξεργαστεί μια κοινή προσφυγική πολιτική; Θα κατορθώσει να θωρακίσει το κοινό νόμισμα; Ο χρόνος κυλά, αλλά οι λύσεις εκκρεμούν.

Την ίδια ώρα εξακολουθούν να κερδίζουν έδαφος οι επικριτές της ΕΕ.

Στο Βερολίνο το ακροδεξιό AfD κατόρθωσε να εισέλθει στη βουλή ως τρίτη δύναμη, στην Αυστρία συγκυβερνά το επίσης ακροδεξιό FPÖ, σε Ουγγαρία και Πολωνία οι κυβερνήσεις επιλέγουν μια αντιευρωπαϊκή ρητορική, ενώ οι εκλογές στην Ιταλία φέρνουν στην κυβέρνηση την ακροδεξιά Λέγκα και τους λαϊκιστές των Πέντε Αστέρων. Εξελίξεις που, αν μη τι άλλο, προκαλούν ανησυχία έναν χρόνο πριν από τις ευρωεκλογές.

 

Πηγή: DW