BLOGS

Πρέπει να συνασπιστούμε όλοι όσοι θέλουμε να γίνει επιτέλους η χώρα μας μια φυσιολογική χώρα. Να γεμίσει η χώρα με μικρές και μεγάλες Φιλικές Εταιρίες. Να πολεμήσουμε όλοι μαζί την ανομία, την αναξιοκρατία, τον λαϊκισμό. Τη Λερναία Ύδρα που τάισε τα ελλείμματα, γέννησε τη σπατάλη και έσπρωξε τον τόπο στα μνημόνια. Είμαστε οι μόνοι που θέλουμε να σκοτώσουμε τη Λερναία Ύδρα; Όχι, βέβαια. Υπάρχουν άνθρωποι και στα παλιά κόμματα που επιδιώκουν το ίδιο. Η πλειοψηφία πια της ενεργούς κοινωνίας είναι μαζί μας. Δεν το θέλουν όμως τα κόμματα εξουσίας, οι «μηχανισμοί» τους, τα συμφέροντα και οι συντεχνίες που τρέφονται από τα κεφάλια της.
Η HuffPost Greece, μετρά αντίστροφα για τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Κάθε βράδυ ένας διαφορετικός δημοσιογράφος του Newsroom, ποστάρει για τις ημέρες των εκλογών, σε αυτό το blog, όλα όσα του έκαναν κλικ.
Μετά από 5 χρόνια κρίσης το πολιτικό σύστημα δεν έχει βάλει μυαλό. Πιστεύει ο καθένας ότι μπορεί να «πάρει το παιχνίδι» μόνος του. Όμως ούτε το 30% αριστερά ούτε το 30% δεξιά αρκούν για να βγούμε από την κρίση. Χρειάζονται ευρύτερες συμμαχίες προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και η Ελλάδα να αρχίσει επιτέλους να συγκλίνει με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Tα προβλήματα που μαστίζουν ανθρώπους σε μια χώρα στην άλλη άκρη του πλανήτη σήμερα μπορεί να είναι τα αυριανά προβλήματα της δικής μας χώρας. Τα ανοιχτά σύνορα και η παγκοσμιοποίηση είναι παραπάνω από αρκετά για να προκαλέσουν την εμφάνιση κοινών στερεοτύπων οπουδήποτε στον κόσμο και σε μηδαμινό χρόνο. Ο μοναδικός τρόπος για να αποφύγουμε τέτοιες καταστάσεις και να καταστούμε ικανοί να ανταπεξέλθουμε τέτοιου είδους προκλήσεις είναι με το να αποκτήσουμε καθαρές και τίμιες σχέσεις μεταξύ μας, δίχως προκαταλήψεις.
Με βαριά καρδιά, δεν μπορούσα παρά μόνο να τους κοιτάζω, ενώ έβαζαν τα κουτάβια μέσα στη μάντρα, κλείνοντας πίσω τους τη σιδερένια πύλη, η οποία αποτελούσε φυλακή για αυτά τα άτυχα πλάσματα. Τα ζωάκια αυτά, συνήθως κλεμμένα από τους αρχικούς τους ιδιοκτήτες, θα είναι τυχερά αν καταφέρουν να κλείσουν τους δύο μήνες ζωής, αλυσοδεμένα και κακοποιημένα σε σημείο που δεν το χωράει ο ανθρώπινος νους.
Το ότι αυτή η επίθεση έγινε σε μία χώρα που, ενώ παλεύει με τη δική της πολυπολιτισμική ταυτότητα, έχει πάραυτα δεσμευθεί στο να πιστεύει στην διαφορετικότητα και στην ποικιλία -- «liberté, egalité, fraternité» -- αποτελεί ένα τραγικό χτύπημα σε όσους είναι αποφασισμένοι να τιμήσουν αυτές τις αξίες. Αυτό που είναι μοναδικό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι το κλίμα του μίσους που πυροδοτεί τις επιθέσεις σε δημοσιογράφους παγκοσμίως έχει φτάσει μέχρι την καρδιά των ευρωπαϊκών αιθουσών σύνταξης.
Η HuffPost Greece, μετρά αντίστροφα για τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Κάθε βράδυ ένας διαφορετικός δημοσιογράφος του Newsroom, ποστάρει για τις ημέρες των εκλογών, σε αυτό το blog, όλα όσα του έκαναν κλικ.
Οι ήρωες της «Μουρμούρας» έχουν ενηλικιωθεί. Έχουν γίνει έννοιες. «Άσε με ρε Βούλα» λέει πού και πού ένας γνωστός μου στην γυναίκα του (που βέβαια δεν τη λένε Βούλα). Κατοικούν πια στο κάθε σπίτι. Έχουν πιάσει μια γωνιά μέσα μας. Αυτή είναι η δύναμη που έχει η μυθοπλασία. Συχνά, το ξεχνάμε. Όμως είναι απαραίτητο καύσιμο. Οι προμήθειές μας σε ιστορίες, είναι το μόνο μας εφόδιο για να μπορούμε να καταλαβαίνουμε τον κόσμο γύρω μας. Σε όποια μορφή κι αν τις έχουμε λάβει. Παραμύθι της γιαγιάς, βιβλίο, κινηματογράφος. Αρκεί να είναι καλές.
Οι κοινωνικοί επιχειρηματίες από μόνοι τους δε μπορούν να αλλάξουν την κοινωνία ή να αντιμετωπίσουν ένα πιεστικό κοινωνικό πρόβλημα, όπως η ανεργία μεγάλης κλίμακας που δημιουργείται από ένα προβληματικό οικονομικό σύστημα. Παρόλα αυτά, μπορούν να πυροδοτήσουν λύσεις μεγάλης κλίμακας για την ανεργία και άλλες προκλήσεις που προκύπτουν από τις οικονομικές κρίσεις, παρέχοντας καινοτόμα μοντέλα για την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών, για μια αγορά εργασίας χωρίς αποκλεισμούς, για την κουλτούρα του επιχειρείν και για την κοινωνική συνοχή.
Η Ελλάδα έχει λάβει μέχρι σήμερα €227 δις, εκ των οποίων €34,5 δις αφορούσαν την ανακεφαλαίωση των τραπεζών. Με μια ιδιαίτερα σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή και τη λήψη μέτρων €60 δις οι κρατικές δαπάνες μειώθηκαν από €83 δις το 2009 σε €56 δις το 2014 (εκτιμ) και το έλλειμμα (πλέον τόκων) από €31 δις σε €2,5 δις.
Η Ελληνίδα παραγωγός Λιλέτ Μπόταση της Inkas Film Productions κυνηγούσε καιρό αυτή την υψηλού προϋπολογισμού και απαιτήσεων παραγωγή και κυριολεκτικά την «έκλεψε» μέσα από τα «χέρια» των Τούρκων (που κατάφεραν πέρυσι να γυρίσουν μέχρι και τον Τζέιμς Μποντ). Μιλάμε για μια παραγωγή άνω του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ -στην πλειοψηφία τους φινλανδικά χρήματα- που απασχόλησε περισσότερους από 70 Έλληνες κινηματογραφιστές και έδωσε προσωρινή δουλειά όπως και άφησε μπόλικο χρήμα στο νησί της Κω όπου γυρίστηκε εξ ολοκλήρου την περασμένη άνοιξη με καλοκαίρι.
Οι φίλοι είναι νεκροί. Οι γνώριμες υπογραφές τους δεν υπάρχουν πια, έπεσαν θύματα μιας ανείπωτης βαρβαρότητας. Οι άνθρωποι εξολοθρεύτηκαν. Τους σκότωσαν σαν να ήταν σκυλιά. Αν και κανένας δεν θα διανοούνταν να σκοτώσει έτσι ένα σκυλί.
Θα κρίνει ο λαϊκισμός το αποτέλεσμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου; Προτού σπεύσουμε να απαντήσουμε καταφατικά ή αρνητικά, προτείνω απλώς να κοντοσταθούμε. Γιατί σήμερα, όπως πολλά πράγματα έχουν αλλάξει, έτσι και η έννοια και οι εκδοχές του λαϊκισμού ούτε ανταποκρίνονται στο περιεχόμενο που τους απέδιδε κάποτε η πολιτική επιστήμη, ούτε χωράνε στα ιστορικά στερεότυπα του παρελθόντος, αλλά, κυρίως, δεν περιορίζονται σε έναν και μόνον τρόπο έκφρασης. Το 2015, ο λαϊκισμός δεν επαναφέρει μόνο το ζιβάγκο στη μόδα αλλά βγάζει και selfie δίπλα στο φράχτη του Έβρου.
Μια νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές, θα βάλει την Ελλάδα στη σωστή ρότα. Θα προωθήσουμε με ανανεωμένη τη λαϊκή εντολή και με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, τις διαρθρωτικές αλλαγές για την ανάπτυξη. Θα απεμπλακούμε από το Μνημόνιο, έστω και διά της «προληπτικής γραμμής στήριξης» που προσωρινώς θα υπάρχει, ως δίχτυ ασφαλείας. Θα εξασφαλίσουμε πολιτική σταθερότητα, ώστε να επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις των διεθνών οργανισμών που συνέκλιναν σε ανάπτυξη +3% περίπου για το 2015 και 2016. Δηλαδή, σε δημιουργία έως και 300.000 νέων θέσεων εργασίας.
Κι υπάρχει κι ένας τρίτος, υποτιμημένος, νομίζω, δείκτης: Ότι οι ψηφοφόροι φυλοροούν, ότι υπάρχει μια διαρκής αιμοραγία ψηφοφόρων από εκλογές σε εκλογές. Το 2004 ψήφισαν περισσότεροι από 7.500.000 πολίτες. Το 2009 μισό εκατομμύριο λιγότεροι. Τον Μάιο του 2012, ένα ολόκληρο εκατομμύριο άνθρωποι έλειπαν από την καταμέτρηση των ψηφοδελτίων: είχαν ψηφίσει λιγότεροι από 6.500.000. Τον Ιούνιο, με την πόλωση μεγαλύτερη, οι ψηφοφόροι ήταν ακόμη λιγότεροι: 6.200.000. Και στις ευρωεκλογές του περασμένοι Ιουνίου πήραν μέρος λιγότεροι από 6.000.000. Μέσα σε μια δεκαετία, χάσαμε ενάμισι εκατομμύριο πολίτες-εκλογείς!
Οι αναποφάσιστοι όμως δείχνουν σε έναν μεγάλο βαθμό και το πραγματικό πρόβλημα της κοινωνίας μας. Ο Έλληνας δεν αισθάνεται ότι είναι «ένα» με το κράτος του. Δεν αισθάνεται ότι το κράτος είναι σύμμαχός του. Γι αυτό και το αντιπαλεύεται, το πολεμά, φοροδιαφεύγει, παραβιάζει νόμους. Παρόλο που από την φύση του ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να ανήκει κάπου, σε ένα σύνολο. Γι αυτό, θα έλεγε ίσως κανείς, ότι αφού δεν αισθάνεται «ένα» με το κράτος, αναζητά την συσπείρωση στα κόμματα ή και τα συνδικάτα.
Έκφραση δεν αποτελεί μόνο η δημοσιοποίηση σκέψης αλλά και η οποιαδήποτε μορφή απόκρισης.Έκφραση δεν είναι μόνο η προτροπή. Έκφραση είναι και ο περιορισμός. Δεν εκφραζόμαστε μόνο όταν απευθυνόμαστε σε κάποιον αλλά και όταν σιωπούμε. Έκφραση είναι η δράση αλλά και η αντίδραση.
Γενικά, αν ήμουν άλλος άνθρωπος, όχι απ' αυτούς που δε σκίζουν ούτε παλιό Χρυσό Οδηγό επειδή έχει φορμάτ βιβλίου, μπορεί και να έκαιγα στο τζάκι μισό ράφι παιδικά εικονογραφημένα τίγκα στα στερεότυπα, απ' αυτά που φαντάζομαι δεν έχετε αποφύγει να διαβάσετε κι εσείς σε άλλες τετράχρονες Στεφανίες.
Κανείς δεν είπε πως η μετάδοση σύνθετων επιστημονικών εννοιών σε μικρές ηλικίες είναι εύκολη υπόθεση. Παρ' όλα αυτά, τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα, έχουν γίνει σημαντικά βήματα για τη διάδοση της σύγχρονης Φυσικής και της επιστήμης γενικότερα.
Είδαμε πως όταν η «συγχώρεση» χρέους διαδραματίζει κεντρικό ρόλο, όπως στην περίπτωση της Γερμανίας στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, και ενοποιείται με επενδύσεις τύπου New Deal οι οποίες στοχεύουν σε αυτά που χρειάζεται η κοινωνία, τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.