Του Γιώργου Ψύλλια
Οι Ισραηλινοί προσέρχονται στις κάλπες την Τρίτη 27 Οκτωβρίου. Είναι οι πρώτες εκλογές μετά την επίθεση της Χαμάς πριν από τρία χρόνια, και ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της χώρας προσπαθεί να παραμείνει στην εξουσία.
Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις
Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις, εκτός από τα φιλο-Νετανιάχου μέσα, βάζουν πρώτο κόμμα το Γιασάρ με 20 έως 23 έδρες, και δεύτερο το Λικούντ με 19 έως 21. Η τελευταία δημοσκόπηση της Maariv δίνει 48 έδρες στο μπλοκ Νετανιάχου και 54 στο μπλοκ της αλλαγής, με το κόμμα του Όφερ Βίντερ να μένει εκτός Βουλής. Στο μπλοκ Νετανιάχου αντιστοιχούν 19 έδρες στο Λικούντ, 8 στη Σας, 7 στο Ενωμένο Ιουδαϊσμό της Τορά, 7 στην Οτζμά Γεχουντίτ του Μπεν-Γκβιρ και 7 στο Θρησκευτικό Σιωνισμό του Σμότριτς.
Κανένα στρατόπεδο δεν φτάνει τις 61 έδρες. Η αντιπολίτευση χρειάζεται επιπλέον εταίρους για να περάσει το όριο των 61 εδρών. Οι Άραβες βουλευτές συγκεντρώνουν περίπου 13 έως 15 έδρες, και το ποιος θα τις υπολογίσει σε συνασπισμό είναι ανοιχτό ζήτημα. Ρόλο ρυθμιστή μπορεί να παίξει το κόμμα των εφέδρων του Γιοάζ Χεντέλ, με τέσσερις έδρες, χωρίς να έχει δηλώσει με ποιο μπλοκ θα πάει.
Οι δημοσκοπήσεις διαφέρουν αισθητά. Το φιλο-Νετανιάχου Channel 14 δίνει στο μπλοκ 62 έδρες, αρκετές για οριακή πλειοψηφία. Κρίσιμο είναι και το όριο του 3,25%: ένα κόμμα που μένει λίγο κάτω από αυτό αλλάζει τους υπολογισμούς. Η Maariv σημειώνει ότι, αν μείνει εκτός το κόμμα του Βίντερ, η κατανομή γίνεται 50 έδρες για το κυβερνητικό στρατόπεδο και 56 για τη σιωνιστική αντιπολίτευση.
Οι θέσεις των δύο μπλοκ
Η αντιπολίτευση εμφανίζεται ενωμένη στον στόχο της αλλαγής, όχι όμως στο πρόγραμμα. Ο Γκάντι Άισενκοτ, πρώην αρχηγός του στρατού και επικεφαλής του Γιασάρ, έχει πει ότι δεν θα συμμετάσχει σε κυβέρνηση υπό τον Νετανιάχου, παραμένει σκληρός σε θέματα ασφάλειας, απορρίπτει παλαιστινιακό κράτος και θέλει διάλυση της στρατιωτικής ισχύος της Χαμάς. Το πρόγραμμά του στηρίζεται, σύμφωνα με δημοσίευμα, σε τρεις άξονες: κρατική εξεταστική για τις αστοχίες της 7ης Οκτωβρίου, στράτευση όλων των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των υπερορθόδοξων, και διακυβέρνηση βασισμένη στην εξειδίκευση. Ο Ναφτάλι Μπένετ έχει ενωθεί με τον Γιαΐρ Λαπίντ στη λίστα «Μαζί». Είναι θρησκευόμενος δεξιός, αντιτίθεται στην παλαιστινιακή ανεξαρτησία και στηρίζει τους οικισμούς, αλλά διαφωνεί έντονα με τον Νετανιάχου για τη διαχείριση της ασφάλειας και τη σύγκρουση με το νομικό σύστημα. Στο στρατόπεδο ανήκουν επίσης ο Λίμπερμαν και οι Δημοκράτες του Γιαΐρ Γκολάν.
Το μπλοκ Νετανιάχου βασίζεται σε Λικούντ, εθνικοθρησκευτική δεξιά και υπερορθόδοξα κόμματα. Ο ίδιος παρουσιάζει τη δίκη του ως εκστρατεία «βαθέος κράτους» και αρνήθηκε τηλεοπτικό ντιμπέιτ με τον Άισενκοτ. Ένας σχολιαστής της Jerusalem Post επισημαίνει ότι η εκστρατεία υπήρξε προσωπική και επιφανειακή, χωρίς ουσιαστική συζήτηση πολιτικής.
Το μέλλον του Νετανιάχου
Ο πρωθυπουργός δικάζεται για δωροδοκία, απάτη και απιστία σε τρεις υποθέσεις. Έχει ζητήσει χάρη από τον πρόεδρο Χέρτσογκ, με αίτηση 111 σελίδων στις 30 Νοεμβρίου, λίγο μετά την πίεση του Τραμπ. Δεν παραδέχθηκε ενοχή. Το Τμήμα Χαρίτων του υπουργείου Δικαιοσύνης εισηγήθηκε να μη δοθεί χάρη. Ο Χέρτσογκ λέει ότι οι εκτιμήσεις του είναι «αμιγώς ουσιαστικές» και ότι η δίκη πρέπει να τελειώσει με συμφωνία και πλειοδοτική διευθέτηση. Πολιτικά πρόσωπα συζητούν, σε περίπτωση αδιεξόδου, κυβέρνηση εθνικής ενότητας ή εναλλαγή στην πρωθυπουργία, ενώ ο Χέρτσογκ θέλει να αποφύγει νέες εκλογές.
Τα πιθανά σενάρια
-Αντιπολίτευση με πλειοψηφία: ο Νετανιάχου φεύγει από την εξουσία, η δίκη συνεχίζεται και το ζήτημα της χάρης επανέρχεται.
-Αδιέξοδο: παραμένει υπηρεσιακός πρωθυπουργός, ενώ οι αντίπαλοί του ψάχνουν εταίρους ή οδεύουν σε νέες κάλπες.
-Νίκη του μπλοκ του: επανέρχεται με την ίδια συμμαχία και ενισχυμένη πίεση για τερματισμό της δίκης.
Το μόνο σίγουρο προς το παρόν είναι ότι το αποτέλεσμα θα κριθεί σε λίγες έδρες και στο ποια μικρά κόμματα θα περάσουν το όριο.