Λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε πως η τροφή για τον οργανισμό μας δεν λειτουργεί απλώς ως «καύσιμο», αλλά ενεργοποιεί παράλληλα μια προσεκτικά συγχρονισμένη αλληλουχία φυσιολογικών αλλαγών, ιδιαίτερα στα πρώτα λεπτά που ακολουθούν μετά από ένα γεύμα.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου», έρευνες έχουν δείξει ότι η κίνηση μετά το φαγητό μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα από το να βοηθήσει απλώς την πέψη, όπως αναφέρεται και σε δημοσίευμα του National Geographic. Με λίγα λόγια, μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα επεξεργάζεται την τροφή και τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται σε αυτήν.
Πώς λειτουργεί το σώμα και ο εγκέφαλος μας μετά το φαγητό
Η πέψη πρόκειται για μια ενεργή διαδικασία η οποία αφορά ολόκληρο το σώμα. Λίγο μετά την κατανάλωση τροφής, ο οργανισμός περνά σε κατάσταση «ξεκούρασης και πέψης» (rest and digest), μια περίοδο κατά την οποία το έντερο και ο εγκέφαλος επικοινωνούν εντατικά, ανταλλάσσοντας σήματα που επηρεάζουν την πέψη, τη διάθεση και τα επίπεδα στρες. Οι υδατάνθρακες, τα λιπαρά και οι πρωτεΐνες διασπώνται σε γλυκόζη, λιπαρά οξέα και αμινοξέα, τα οποία στη συνέχεια απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος.
Επειδή ακριβώς, δημιουργείται ένα ευαίσθητο χρονικό «παράθυρο» για τον άξονα εντέρου και εγκεφάλου, δηλαδή το αμφίδρομο δίκτυο νεύρων και σημάτων που συνδέει την πέψη με το στρες και τη διάθεση, θεωρείται η ιδανική στιγμή για κίνηση και άσκηση, σύμφωνα με την Λορέτα Ντιπιέτρο, επιστήμονα άσκησης και διατροφής στο Πανεπιστήμιο George Washington.
Τι συμβαίνει με την άσκηση μετά το γεύμα
Όταν κινούμαστε, ακόμη και με έναν χαλαρό περίπατο, οι μύες συσπώνται και βοηθούν στη μεταφορά του σακχάρου από το αίμα προς τα κύτταρα. Αυτού του είδους η διαδικασία μπορεί να συμβεί ανεξάρτητα από την ινσουλίνη, γεγονός το οποίο είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για ηλικιωμένους ή άτομα με αντίσταση στην ινσουλίνη.
Με άλλα λόγια, η κίνηση προσφέρει στο σώμα μια δεύτερη οδό για τη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Μπορεί να περιορίσει τις απότομες αυξήσεις μετά το γεύμα και να μειώσει το «φορτίο» στο πάγκρεας. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η αποφόρτιση μπορεί να συμβάλει στην προστασία της μεταβολικής υγείας και στη μείωση παραγόντων κινδύνου για διαβήτη και καρδιαγγειακά νοσήματα.
Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι, η κίνηση σε αυτή τη φάση αποκατάστασης μετά το γεύμα αυξάνει επίσης τη ροή αίματος προς τα πεπτικά όργανα και ενισχύει την ενδοδεκτικότητα, δηλαδή την ικανότητα του εγκεφάλου να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει στο εσωτερικό του σώματος, σύμφωνα και με μελέτη του Michigan State University.
Για πολλούς ειδικούς, η κίνηση περίπου 30 λεπτά αφού αφήσουμε το πιρούνι φαίνεται να είναι η ιδανική χρονική στιγμή, ωστόσο τα οφέλη ξεκινούν από τη στιγμή που αρχίζουμε να κινούμαστε. Η δραστηριότητα δεν χρειάζεται να είναι έντονη ή μεγάλης διάρκειας, ενώ μία μελέτη του 2025 έδειξε ότι ένας περίπατος 10 λεπτών αμέσως μετά το γεύμα βελτίωσε τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα εξίσου αποτελεσματικά με έναν περίπατο 30 λεπτών ο οποίος πραγματοποιήθηκε αργότερα.
Σε γενικές γραμμές, το κλειδί για τα οφέλη βρίσκεται στη συνέπεια, καθώς προκειμένου να υπάρξουν μακροχρόνια αποτελέσματα, η κίνηση μετά τα γεύματα πρέπει να επαναλαμβάνεται καθημερινά. Με λίγα λόγια, κανείς θα μπορούσε να πει ότι δεν έχουμε καμία δικαιολογία πλέον να προτιμούμε τον ύπνο μετά το γεύμα από ένα δεκάλεπτο περπάτημα.
Με πληροφορίες από National Geographic, Michigan State University
