The Blog

Η δίαιτα του Stefanelo: Ημέρα 42

Έκανα ένα μεγάλο διάλειμμα από τι δίαιτά μου. Τεράστια θα έλεγε η Ισμήνη, η Καιτούλα και η Βασιλική, αλλά έπρεπε να πάρω μια καλοκαιρινή ανάσα ρε παιδί μου. Αυτό μεταφράζεται σε +3 κιλά, αλλά όπως λένε και στο χωριό μου «Όταν το ράψς, θα πέσει η κοιλιά». Για να είμαστε ειλικρινείς η ανάσα κράτησε 3 εβδομάδες με πίτσες, σουβλάκια, μπύρες, μακαρονάδες, γουρουνοπούλα... όλα εκείνα τα λιπαρά φαγητά που απαγορεύονται να τρως.
Αυτή η δημοσίευση αναρτήθηκε στην κλειστή πλέον Πλατφόρμα Αρθρογράφου Huffpost. Οι συνεργάτες αρθρογράφοι έχουν τον έλεγχο της δουλειάς τους και αναρτούσαν δημοσιεύσεις ελεύθερα στον ιστότοπό μας. Εάν θεωρείτε πως πρέπει να επισημάνετε αυτήν την καταχώριση ως καταχρηστική, στείλτε μας ένα e-mail.

Έκανα ένα μεγάλο διάλειμμα από τι δίαιτά μου. Τεράστια θα έλεγε η Ισμήνη, η Καιτούλα και η Βασιλική, αλλά έπρεπε να πάρω μια καλοκαιρινή ανάσα ρε παιδί μου. Αυτό μεταφράζεται σε +3 κιλά, αλλά όπως λένε και στο χωριό μου «Όταν το ράψς, θα πέσει η κοιλιά».

Για να είμαστε ειλικρινείς η ανάσα κράτησε 3 εβδομάδες με πίτσες, σουβλάκια, μπύρες, μακαρονάδες, γουρουνοπούλα... όλα εκείνα τα λιπαρά φαγητά που απαγορεύονται να τρως.

#Gourounopoulachallenge

A photo posted by Stefanos Nikitas (@stefanelonikitelo) on

Είναι όμως η πρώτη φορά Τάσο μου που αποφασίζω να μην πέσω ξανά στη λούμπα της «Δύο κρέπες μερέντα με απ' όλα» και να συνεχίσω τι δίαιτά μου.

Τις μέρες που δε σας έγραφα δεν ήμουν μόνο διακοπές, αλλά αντιμετώπιζα και ένα θεματάκι στο γράψιμο καθώς έσπασε το μεγάλο δάχτυλο ή κ***δαχτυλο του δεξιού χεριού όπως το λέμε εμείς οι λαϊκοί τύποι για να καταλαβαινόμαστε. Και πώς το έκανες ρε «κουδούνι»;, με ρώτησε ο Βαγγέλης την ώρα που ήμουν στο ΚΑΤ και είχα τον γιατρό πάνω από το κεφάλι μου με ένα Black & Decker και ήταν έτοιμος να μου περάσει δυο καρφίτσες στο δαχτυλάκι μου.

Πήγα να αλλάξω ένα σκασμένο λάστιχο. Τελεία και παύλα. Το ξέρω θα γελάσεις. Θα πεις: «Πού πας ρε ζούδι». Θα σου απαντήσω ότι ήθελα να νιώσω και εγώ μια φορά αυτή την εμπειρία. Αποτέλεσμα να σπάσει και να δυσκολεύομαι, ακόμα και τώρα που κάνω ορισμένες φυσικοθεραπείες για να φτιάξει, να γράψω.

Την ίδια περίοδο και τις βραδυνές ώρες που ήμουν σπίτι, τύχαινε και κάποιος Έλληνας αθλητής σήκωνε ένα Ολυμπιακό μετάλλιο. Άλλες φορές είχα άγχος για τη σκοποβολή, άλλες για τα δαχτυλιδάκια, άλλες για την κολύμβηση και άλλες για το πήδημα με καλάμι. Και όταν αγχώνομαι όπως ξέρετε τρώω και όταν τρώω c'est logique, παίρνω κιλά.

Δε ξενερώνουμε όμως. Είμαστε εδώ για να κάνουμε κορμάρα.

Συνεχίζεται...

Διαβάστε ακόμα: