Γράφει ο Γιώργος Ψύλλιας
Η ανατροπή στο Μίτσιγκαν, η κρίση στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών και η απρόσμενη κινητικότητα σε παραδοσιακά ρεπουμπλικανικές πολιτείες αλλάζουν τα δεδομένα την τελευταία στιγμή.
Το βασικό συμπέρασμα των τελευταίων μετρήσεων είναι ότι το κόμμα της αντιπολίτευσης έχει αποκτήσει σαφές προβάδισμα στην εθνική ψήφο για τη Βουλή. Παράλληλα, όμως, η αναμέτρηση για τη Γερουσία παραμένει εξαιρετικά σύνθετη.
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΗΝΥΜΑ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ 8-9 ΜΟΝΑΔΩΝ
Οι τελευταίες συγκεντρωτικές μετρήσεις για την εθνική πρόθεση ψήφου αποτυπώνουν μια αξιοσημείωτη διαφορά.
Η κεντρική εκτίμηση κινείται γύρω στις 9 μονάδες υπέρ των Δημοκρατικών, με ορισμένες μετρήσεις να εμφανίζουν ακόμη μεγαλύτερη απόσταση.
Το στοιχείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι ενδιάμεσες εκλογές λειτουργούν παραδοσιακά ως δημοψήφισμα για τον πρόεδρο και την κυβερνητική του πολιτική.
Η δυσαρέσκεια για την προεδρική διακυβέρνηση, η οικονομία, το κόστος ζωής και η πολιτική πόλωση αποτελούν παράγοντες που ενισχύουν την αντιπολίτευση.
ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ: ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Η μάχη για τη Βουλή των Αντιπροσώπων είναι το πεδίο στο οποίο οι Δημοκρατικοί έχουν το καθαρότερο προβάδισμα.
Το μοντέλο του Midterm Forecast δίνει 237 έδρες στους Δημοκρατικούς ως διάμεσο αποτέλεσμα, έναντι 218 που απαιτούνται για την πλειοψηφία.
Η εικόνα είναι συνεπώς αρκετά καθαρή: οι Ρεπουμπλικανοί κινδυνεύουν να χάσουν τον έλεγχο της Βουλής και να βρεθούν αντιμέτωποι με μια αντιπολίτευση που θα μπορεί να μπλοκάρει νομοθετικές πρωτοβουλίες, να ανοίξει κοινοβουλευτικές έρευνες και να ασκήσει πολύ μεγαλύτερη πίεση στον Λευκό Οίκο.
ΓΕΡΟΥΣΙΑ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ
Οι Ρεπουμπλικανοί ξεκινούν από πλεονεκτική θέση, ελέγχοντας τη Γερουσία με συσχετισμό 53-47.
Οι Δημοκρατικοί χρειάζονται τέσσερις καθαρές μετακινήσεις εδρών για να αποκτήσουν πλειοψηφία 51-49, εφόσον διατηρήσουν τις δικές τους έδρες.
Το μοντέλο του Midterm Forecast δίνει 75% πιθανότητα επικράτησης των Δημοκρατικών στη Γερουσία. Η διάμεση πρόβλεψή του είναι 53 έδρες για τους Δημοκρατικούς, συμπεριλαμβανομένων των ανεξάρτητων που συνεργάζονται μαζί τους.
Οι πολιτείες που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι το Μίτσιγκαν, η Αϊόβα, το Κάνσας, το Μέιν, το Οχάιο, το Τέξας και η Νότια Καρολίνα.
Η σημασία του Τέξας είναι ιδιαίτερη. Πρόκειται για μια πολιτεία που επί χρόνια θεωρούνταν ασφαλές ρεπουμπλικανικό έδαφος. Το γεγονός ότι η αναμέτρηση έχει μετατραπεί σε πραγματική μάχη δείχνει το εύρος της πολιτικής μετατόπισης.
#RaceToPower | US midterm elections: Trump plans to ‘veto’ bill if Democrats win control 35 Senate seats, all 435 House seats on the election ballot @eriknjoka and @ShreyaOpines have more https://t.co/XQ5bMxlyCJ
— WION (@WIONews) November 2, 2026
ΜΙΤΣΙΓΚΑΝ: Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Η πιο εντυπωσιακή πολιτική εξέλιξη των τελευταίων ημερών σημειώθηκε στο Μίτσιγκαν.
Η Δημοκρατική βουλευτής Haley Stevens, η οποία είχε χάσει τις εσωκομματικές εκλογές από τον Abdul El-Sayed, προχώρησε σε μια κίνηση που προκάλεσε πολιτικό σεισμό: ανακοίνωσε τη στήριξή της στον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο Mike Rogers.
Η δημόσια εμφάνισή της μαζί του σε εκκλησία του Ντιτρόιτ προκάλεσε σοβαρές αντιδράσεις στο Δημοκρατικό Κόμμα. Η ηγεσία του κόμματος στο Μίτσιγκαν την απομάκρυνε από τις κομματικές τάξεις, ενώ στελέχη της εκστρατείας της παραιτήθηκαν.
Η Stevens υποστήριξε ότι ο El-Sayed δεν έχει αποστασιοποιηθεί επαρκώς από πολιτικές και διαφημιστικές επιθέσεις που, κατά την άποψή της, δημιουργούν προβλήματα στη σχέση του κόμματος με τους ψηφοφόρους.
Ο ίδιος απέρριψε τις αιτιάσεις και χαρακτήρισε την κίνηση προσπάθεια αναζωπύρωσης μιας εσωκομματικής αντιπαράθεσης που έχει ήδη κριθεί.
Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η πολιτική κρίση δεν φαίνεται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, να έχει ανατρέψει τις δημοσκοπικές ισορροπίες.
Η τελευταία δημοσκόπηση των New York Times και Siena εμφανίζει διαφορά 11 μονάδων υπέρ του El-Sayed.
Το σημαντικότερο είναι ότι η μέση δημοσκοπική εικόνα βελτιώθηκε για τον Δημοκρατικό υποψήφιο κατά τις τελευταίες ημέρες, παρά την αποστασία της Stevens.
Η εκστρατεία του ανακοίνωσε επίσης ότι συγκέντρωσε 2,4 εκατομμύρια δολάρια μέσα σε μία ημέρα, μετά την πολιτική παρέμβαση της Stevens.
Επομένως, η «ανατροπή» στο Μίτσιγκαν αφορά κυρίως την εντυπωσιακή ανατροπή των πολιτικών συμμαχιών και όχι μια δημοσκοπική ανατροπή υπέρ των Ρεπουμπλικανών.
ΤΕΞΑΣ, ΑΪΟΒΑ, ΟΧΑΪΟ: ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ
Η γεωγραφία των εκλογών παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι Δημοκρατικοί δεν περιορίζονται πλέον στην προσπάθεια να ανακτήσουν έδρες σε παραδοσιακά ανταγωνιστικές πολιτείες. Διεκδικούν και περιοχές όπου οι Ρεπουμπλικανοί είχαν μέχρι πρότινος σαφές πλεονέκτημα.
Στο Τέξας, η υποψηφιότητα του James Talarico έχει μετατρέψει την εκλογική αναμέτρηση σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες της χώρας. Η τελευταία μέτρηση των New York Times/Siena εμφανίζει τον Talarico στο 51,5% έναντι 39,3% του Ρεπουμπλικανού Ken Paxton.
Στην Αϊόβα, η αναμέτρηση μεταξύ της Ρεπουμπλικανής Ashley Hinson και του Δημοκρατικού Josh Turek βρίσκεται ουσιαστικά στην ισοπαλία.
Στο Οχάιο, ο Δημοκρατικός Sherrod Brown διεκδικεί την επιστροφή του στη Γερουσία και εμφανίζεται μπροστά στις τελευταίες συγκεντρωτικές εκτιμήσεις.
Στο Μέιν, η αναμέτρηση με τη Ρεπουμπλικανή Susan Collins παραμένει αμφίρροπη, με τον Δημοκρατικό Troy Jackson να διεκδικεί μια σημαντική ανατροπή.
Η εικόνα σε αυτές τις πολιτείες δείχνει ότι το εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα κριθεί αποκλειστικά από τις παραδοσιακές δημοκρατικές βάσεις, αλλά από τη συμπεριφορά των ανεξάρτητων και των μετριοπαθών ψηφοφόρων.
ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ: ΤΟ ΜΙΤΣΙΓΚΑΝ ΑΠΟΚΤΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ
Εκτός από τη Γερουσία, σημαντικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εκλογές για τους κυβερνήτες των πολιτειών.
Στο Μίτσιγκαν, η Δημοκρατική Jocelyn Benson εμφανίζεται με σημαντικό προβάδισμα απέναντι στον Ρεπουμπλικανό John James.
Η τελευταία μέτρηση των New York Times/Siena την εμφανίζει στο 51,8%, έναντι 39,4% του αντιπάλου της.
Η εικόνα δείχνει ότι το Μίτσιγκαν μπορεί να αποτελέσει διπλή επιτυχία για τους Δημοκρατικούς, τόσο στη Γερουσία όσο και στην εκλογή κυβερνήτη.
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ ΘΑ ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία των τελευταίων ωρών είναι η συμμετοχή στην πρόωρη ψηφοφορία.
Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, περισσότερα από 55 εκατομμύρια ψηφοδέλτια είχαν ήδη κατατεθεί με φυσική παρουσία ή μέσω ταχυδρομείου.
Η αυξημένη συμμετοχή δεν σημαίνει αυτομάτως νίκη κάποιου κόμματος. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποια παράταξη θα καταφέρει να κινητοποιήσει αποτελεσματικότερα τους ψηφοφόρους της την ημέρα των εκλογών.
Ειδικά σε πολιτείες όπως η Αϊόβα, το Μέιν και το Οχάιο, ακόμη και μικρές μετακινήσεις ψηφοφόρων μπορούν να καθορίσουν την τελική σύνθεση της Γερουσίας.
ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ
Πρώτο σενάριο: Δημοκρατική επικράτηση και στα δύο σώματα.
Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τη Βουλή και τη Γερουσία. Ο Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα Κογκρέσο που μπορεί να περιορίσει σημαντικά την πολιτική του πρωτοβουλία.
Δεύτερο σενάριο: Δημοκρατική Βουλή, Ρεπουμπλικανική Γερουσία.
Οι Δημοκρατικοί ανακτούν τη Βουλή, αλλά οι Ρεπουμπλικανοί διατηρούν τον έλεγχο της Γερουσίας. Πρόκειται για ένα σενάριο πολιτικής συνύπαρξης με έντονες συγκρούσεις, κοινοβουλευτικές έρευνες και δυσκολίες στην έγκριση διορισμών.
Τρίτο σενάριο: Διατήρηση του ελέγχου και των δύο σωμάτων από τους Ρεπουμπλικανούς.
Η δημοσκοπική εικόνα αποδεικνύεται υπερβολικά ευνοϊκή για τους Δημοκρατικούς, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί πετυχαίνουν καλύτερη κινητοποίηση των ψηφοφόρων τους.
ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ
Οι ενδιάμεσες εκλογές δεν αποτελούν απλώς μια αναμέτρηση για την κατανομή των κοινοβουλευτικών εδρών. Είναι μια κρίσιμη δοκιμασία για τη δεύτερη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ.
Εάν οι Δημοκρατικοί καταφέρουν να αποκτήσουν τον έλεγχο της Βουλής, θα έχουν τη δυνατότητα να ξεκινήσουν κοινοβουλευτικές έρευνες για την κυβέρνηση, να ελέγξουν τη χρηματοδότηση και να μπλοκάρουν σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες.
Εάν κατακτήσουν και τη Γερουσία, η αλλαγή θα είναι ακόμη μεγαλύτερη: θα μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά την έγκριση κυβερνητικών και δικαστικών διορισμών, αλλά και τη λειτουργία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Η δημοσκοπική δυσαρέσκεια απέναντι στον πρόεδρο αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες της αναμέτρησης.
