kratos

Στην Οικονομία τα ακίνητα έχουν μια ιδαιτερότητα. Είναι ένα περιουσιακό αγαθό που δεν κρύβεται σε μία τσέπη ή σε συρτάρι. Ουδείς μπορεί να αποφύγει τη φορολόγηση ακινήτου του. Για αυτό και το ακίνητο υπήρξε πάντοτε το αγαπημένο παιδί της εφορίας, το δεκανίκι κάθε κυβέρνησης που χρησιμοποιείτο μάλιστα σα σημαία του λαϊκισμού των Ελλήνων πολιτικών περί «εχόντων και κατεχόντων» κλπ.
Αν οι ξένες δυνάμεις και θεσμοί εμμείνουν στις θέσεις τους και συνεχίσουν να προσπαθούν να τις επιβάλλουν με ωμούς εκβιασμούς και απειλές, χρησιμοποιώντας τη δαμόκλεια σπάθη της χρεοκοπίας, τότε δεν μας απομένει άλλη επιλογή ως κοινωνία, παρά για ακόμη μια φορά στην ιστορία μας, όσο επώδυνο και αν είναι, να αντισταθούμε.
Γιατί, λοιπόν, εδώ ζωνόμαστε απαραίτητα όλη την μαγκιά μας πριν βγούμε απ' το σπίτι- όπως αποδεικνύουμε και απ' την οδηγική μας και γενικότερη συμπεριφορά- και σαν βρεθούμε στο εξωτερικό, τότε μόνο, αποφασίζουμε πως δεν είναι απαραίτητο να επιδείξουμε όλη όση διαθέτουμε;
Είναι, άραγε, δυνατόν ένας λαός να διεκδικεί αξιοπρεπή μεταχείριση και σεβασμό έξωθεν, όταν ο ίδιος δεν σέβεται τον εαυτό του; Συγκεκριμένα, όταν ο πολίτης δεν σέβεται το κράτος, όταν το κράτος δεν σέβεται τον πολίτη και όταν ο ένας πολίτης δεν σέβεται τον άλλον.