Mil V-12: Το μεγαλύτερο ελικόπτερο που φτιάχτηκε ποτέ

Κατασκευάστηκε για πολύ συγκεκριμένο λόγο, μα δεν τέθηκε ποτέ σε μαζική παραγωγή.
Open Image Modal
.
Getty Images

Όταν σκέφτονται οι περισσότεροι (στη Δύση, τουλάχιστον), το μεγαλύτερο ελικόπτερο που φτιάχτηκε ποτέ, το μυαλό πάει συνήθως στο CH-47 Chinook (τα γνωστά στο ελληνικό κοινό «Σινούκ», καθώς χρησιμοποιούνται και από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις) ή, αν έχουν ασχoληθεί λίγο περισσότερο με στρατιωτικά θέματα, στο CH-53 Super Stallion. Ωστόσο, το μεγαλύτερο ελικόπτερο που τέθηκε ποτέ σε παραγωγή είναι ρωσικό, το Mil Mi-26 – αλλά ακόμα και αυτό μένει πίσω, καθώς τον τίτλο του μεγαλύτερου ελικοπτέρου που φτιάχτηκε ποτέ κατέχει το επίσης ρωσικό Mil V-12, το οποίο δεν τέθηκε ποτέ σε μαζική παραγωγή.

 

Open Image Modal
.
Getty Images
 

Το ελικόπτερο αυτό σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στη Σοβιετική Ένωση, με σκοπό τη μεταφορά διηπειρωτικών πυραύλων (ICBM) με ταχύτητα και αποφεύγοντας τον εντοπισμό από τη Δύση σε απομακρυσμένες βάσεις. Ένα από τα μεγάλα προβλήματα των Σοβιετικών κατά τις αρχές του Ψυχρού Πολέμου ήταν η έλλειψη εξελιγμένου σιδηροδρομικού δικτύου, οπότε ο εντοπισμός νέων βάσεων κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 ήταν σχετικά εύκολος, μέσω των νέων σιδηροδρόμων που κατασκευάζονταν για την υποστήριξή τους. Το 1959 Σοβιετικοί σχεδιαστές πρότειναν έναν νέο, πολύ βαρύ ελικόπτερο για τη μεταφορά πυρηνικών πυραύλων σε μακρινές βάσεις, χωρίς να γίνονται αυτές οι δραστηριότητες αντιληπτές από τα κατασκοπευτικά μέσα των ΗΠΑ (ειδικά το κατασκοπευτικό αεροσκάφος U-2). Έγκριση δόθηκε το 1962 και η πρώτη επιτυχής πτήση έγινε το 1968.

Πέρα από τις διαστάσεις του, είχε και μια άλλη ιδιαιτερότητα για την εποχή: Είχε δύο έλικες, οι οποίοι ήταν πλάι- πλάι. Όπως γράφει το Popular Mechanics, το μήκος του ήταν μεγαλύτερο ενός Boeing 737 και χρησιμοποιούσε τους κινητήρες και έλικες δύο μικρότερων Mi-6. Μπορούσε να μεταφέρει 196 επιβάτες ή μέχρι 40 τόνους φορτίο. Είχε πλήρωμα έξι ατόμων και το αμπάρι του ήταν αρκετά μεγάλο για να μεταφέρει ακόμα και λεωφορεία.

 

 

Το V-12 έκανε το διεθνές του ντεμπούτο στο Paris Air Show το 1971, και το ΝΑΤΟ του έδωσε τον προσδιορισμό «Homer». Στη Δύση προβληματίζονταν πως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για υποστήριξη αερομεταφερόμενων δυνάμεων με τεθωρακισμένα- ωστόσο οι Σοβιετικοί κατασκεύασαν μόλις δύο. Ο λόγος για αυτό, σύμφωνα με σχετικό αφιέρωμα του καναλιού Mustard στο YouTube, ήταν πως οι αμερικανικοί δορυφόροι έγιναν ικανοί να παρατηρούν μεγαλύτερες εκτάσεις της ΕΣΣΔ και οι ICBM έγιναν πιο ελαφροί, ώστε να μπορούν να μεταφέρονται από φορτηγά. Επίσης, ρόλο πιθανότατα να έπαιξε και η τεχνολογία MIRV (multiple independently targetable reentry vehicles), η οποία επέτρεπε πλέον ένας πύραυλος να φέρει πολλαπλές κεφαλές, η καθεμία με άλλο στόχο- αυξάνοντας πολύ την ισχύ πυρός του κάθε πυραύλου και μειώνοντας σημαντικά την ανάγκη ύπαρξης πολλών στατικών βάσεων- και ως εκ τούτου της ανάγκης υποστήριξής/εφοδιασμού τους από τον αέρα. Η ανάπτυξη του γιγαντιαίου ελικοπτέρου σταμάτησε το 1974- ωστόσο το V-12 είχε πετύχει ήδη μια σειρά από παγκόσμια ρεκόρ, κάποια εκ των οποίων συνεχίζει να διατηρεί μέχρι και σήμερα.