Αρτεμις 1: Αναβλήθηκε η εκτόξευση του πυραύλου στη Σελήνη

Η NASA δεν έδωσε νέα ημερομηνία εκτόξευσης.
Open Image Modal
Joe Skipper via Reuters

Τεχνικά προβλήματα που εμφανίστηκαν στη διάρκεια της αντίστροφης μέτρησης οδήγησαν τελικά στην αναβολή της εκτόξευσης της αποστολής Αρτεμις 1, την πρόβα τζενεράλε για την επιστροφή των Αμερικανών στη Σελήνη.

Ο πύραυλος SLS, o οποίος έχει ύψους 98 μέτρων και είναι ο ισχυρότερος που έχει κατασκευαστεί ποτέ, επρόκειτο να εκτοξευτεί στις 15.33 ώρα Ελλάδας, ωστόσο η NASA ανακοίνωσε λίγα λεπτά νωρίτερα ότι τερματίζει την επιχείρηση.

Σαράντα λεπτά προτού ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για την εκτόξευση, αναφέρθηκαν προβλήματα στα προωθητικά συστήματα του Αρτεμις 1, με αυξημένες θερμοκρασίες σε 1 από τους 4 κινητήρες υγρών καυσίμων.

H NASA γνωστοποίησε πως οι μηχανικοί της εξετάζουν το πως θα μπορέσουν να συλλέξουν περισσότερα στοιχεία όσο το δυνατό πιο γρήγορα.

Η NASA δεν έδωσε νέα ημερομηνία εκτόξευσης, αλλά είπε ότι η πρώτη διαθέσιμη εφεδρική ευκαιρία εκτόξευσης ορίστηκε για την Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου.

Η τελευταία φορά που εκτοξεύτηκε ένας τέτοιος μεγα-πύραυλος από το Κέντρο Κένεντι, ήταν το 1973 όταν ένας πύραυλος Κρόνος 5 (Saturn V) μετέφερε σε τροχιά τον διαστημικό σταθμό Skylab.

Ο σχεδιασμός της NASA είναι η εκτόξευση το 2024 της επανδρωμένης αποστολής Άρτεμις 2 γύρω από το φεγγάρι, ώσπου τελικά το 2025 η αποστολή Άρτεμις 3 να προσεληνωθεί (μεταφέροντας και την πρώτη γυναίκα αστροναύτη στη Σελήνη).

Open Image Modal
.
NASA
 
Open Image Modal
.
NASA
 
 

Θα τεθούν έτσι πιθανότατα αυτή τη φορά τα θεμέλια για μια πιο μόνιμη σεληνιακή βάση και παρουσία αστροναυτών στον δορυφόρο της Γης, με απώτερο στόχο μια βάση στον Άρη μέσα στη δεκαετία του 2030. Πάντως αρκετοί ειδικοί δεν αποκλείουν ότι όλο αυτό το χρονοδιάγραμμα είναι υπερβολικά «σφιχτό» και φιλόδοξο, οπότε μπορεί να μετατεθεί κατά μερικά χρόνια προς το μέλλον.

Open Image Modal
.
JOE SKIPPER via REUTERS

Οι τελευταίοι άνθρωποι που περπάτησαν στο φεγγάρι, ήταν οι δύο άνδρες αστροναύτες της αποστολής Απόλλων 17 το 1972, ενώ είχαν προηγηθεί δέκα άλλοι Αμερικανοί αστροναύτες, στη διάρκεια πέντε προηγούμενων αποστολών, με πρώτη προσελήνωση της αποστολής Απόλλων 11 το 1969.

 

Τα τελευταία χρόνια η Κίνα έχει προσεληνώσει με επιτυχία τρεις ρομποτικές αποστολές και σχεδιάζει δική σεληνιακή βάση για τη δεκαετία του 2030, η Ινδία και το Ισραήλ έστειλαν δικές τους σεληνιακές αποστολές το 2019 αλλά απέτυχαν, ενώ μια νοτιοκορεατική αποστολή βρίσκεται καθ′ οδόν με στόχο να τεθεί σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι. Γενικά υπάρχει κινητικότητα από αρκετές χώρες με προορισμό τη Σελήνη και οι ΗΠΑ έχουν ένα έξτρα ανταγωνιστικό κίνητρο να προλάβουν.

 

 

Η NASA τις τελευταίες δεκαετίες έστρεψε το ενδιαφέρον της σε άλλους πλανήτες (Άρη) και μεγάλους δορυφόρους (του Κρόνου και του Δία), αλλά τώρα πλέον ενδιαφέρεται ξανά για τη Σελήνη, μεταξύ άλλων ως ενδιάμεσο σταθμό για πιο μακρινούς διαστημικούς στόχους. Πολύ περισσότερο που τα τελευταία χρόνια έγινε αντιληπτό ότι υπάρχει αρκετό νερό σε παγωμένη μορφή στο φεγγάρι, κάτι σημαντικό για μια μονιμότερη ανθρώπινη παρουσία, όχι μόνο ως πόσιμο νερό, αλλά και ως καύσιμο για πυραύλους μετά τη διάσπαση του σε οξυγόνο και υδρογόνο.

Η Σελήνη ή ένας διαστημικός σταθμός σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι θα λειτουργήσει ως σταθμός ανεφοδιασμού για ένα πιο μακρινό ταξίδι, π.χ. στον Άρη. Προς το παρόν πάντως οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πόσο ακριβώς νερό υπάρχει στη Σελήνη και πόσο εύκολο θα είναι αξιοποιηθεί στην πράξη, καθώς βρίσκεται συνήθως στο βάθος ανήλιαγων κρατήρων.

 

Πηγή: NASA, Reuters, ΑΠΕ-ΜΠΕ